Πέπλο σιωπής η νύχτα των χειλιών μας
στους ήλιους των ματιών σου πώς να καρποφορήσω
μια χούφτα χώμα είναι το ίδιο χρήσιμη
για ένα παρτέρι και έναν τάφο
μα η διαφορά τεράστια
βαραίνει η ευθύνη τις ώρες μας
Και τα λεπτά κλέφτες γίνονται των αναστεναγμών μας
Δεν ξέρω πόσες ευκαιρίες χρειάζεται
να πετάξουν πάνω από τα κεφάλια μας
για να θελήσουμε να φυτέψουμε
στις προσευχές μας αμάραντο
πόση πέτρα για να χτίσουμε στις σκέψεις μας γεφύρια
πόσα θύματα για να σηκώσουμε την ιστορία
απ' το πένθος
Γεράκο Χρόνε, στα στήθη σου φωλιάζουν οι ελπίδες μας
κι οι σόλες σου τριφτήκαν στους ώμους μας
Στεφάνωσε τους ήρωες του πολέμου με χρυσό κι ασήμι
Και φέρε μας πατρίδα πάλι πίσω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου