'Από- καλυπτικά'

Δίχως υποκατάστατα

Απόψε η νύχτα δε φιλτράρεται σε ποτισμένα χώματα

Απόψε γεμίζει η ατμόσφαιρα αδειάζοντας

Αδειάζει γεμίζοντας

Τα ποτήρια φέρουν κρύσταλλο

να πλένονται οι ανάγκες στις όχθες του ήλιου

Και τα λουλούδια ευωδιάζουν τ’ αύριο

μες τα παρτέρια της νιότης μας

Της νιότης που δε μετριέται με τα χρόνια

Αυτής που έχει φτερά, διασχίζει τους αιθέρες

και φτάνει τ’ άφταστο

Απόψε η ιστορία γδύνεται απότομα

μπρος στα παράθυρα τα σκούρα

– οι γρίλιες παύουν να γρυλίζουν πια –

Και κείνα τ’ ανοιχτά, σαν σε παλιά ερωμένη,

 προσφέρουν άσυλο

Και στις πληγές της ακουμπούν δάφνινα στεφάνια

Κάπου απέναντι

Δίπλα από κείνη τη στενή τη σκάλα

Ένα βιβλίο, μία λάμπα κι ένα κάθισμα

περιμένουν το άφημα