Μια γη γυρίζει ακόμα
Και το βράδυ έρχεται
δίνοντας φιλί στη μέρα
Σαν την υπόσχεση που αντέχεται
μόνο στης ανατολής το βλέμμα
Ανοχή θολή μες στην πρωινή πάχνη
Τυλίγει όλα τα ανάποδα
Να πειστεί άλλη μια
Για κείνη τη σταθερότητα
Και την αδιάκοπη τροχιά
Μα στο πρωινό αγουροξύπνημα
Ένα δεν μπόρεσε
Ένα δεν είδε
Ένας Ιούδας που δεν πρόλαβε
και πάλι εδώ
Να ζητιανεύει λίγη συμφιλίωση
αιώνια..
