Αηδόνι βραχνιασμένο
Πόσο φώναξες;
Πόσο κάλεσες;
Μένεις τρομαγμένο
στο κλουβί
Δίχως έμπνευση
Μοναχά μια θύμηση
θολή
απ’ τα παλιά τραγούδια
απ’ τις παλιές απόπειρες
να σπάσεις το γυαλί
και τωρα προσπαθείς ν’ αποδείξεις
πως δεν είσαι ψάρι
Μα δεν πρόκειται για την
τροφή
Ούτε καν για τη μετάλλαξη
Πρόκειται για κείνες
τις βουβές
νύχτες του καλοκαιριού
που έριξαν στο ράμφος σου
το άγγελμα της ελευθερίας
