Στροβιλίσου
μ’ ένα κουτάλι
σ’
ένα ποτήρι γάλα,
όπως
εκείνο που δε σε θήλασαν μικρό
που
μπέρδεψαν και έκοψαν αυτό
αντί
για τον ομφάλιο λώρο
Και
αφέσου
όπως
αφήνεται κι η ζάχαρη
να
λιώσει μες στο καυτό
και
δε γυρίζει πια ποτέ ξανά
στον
παλιό της εαυτό
μα
δίνει νόημα και γεύση στο γάλα
Να
λιώσεις σε κείνο που σου στέρησαν
και
να χαθείς με ‘να γλυκό χαμόγελο
Να
σβήσεις κάθε πικρή γεύση ζωής
γουλιά γουλιά
Κι
όταν αδειάσει το ποτήρι
θυμήσου
πάλι πως δεν είσαι ζάχαρη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου