'Διαφυγή'

Βγήκα έξω στη θύμηση μιας άλλης εποχής

Δεν είχε ακόμα ξημερώσει

Έτρεχα πανικόβλητη να προλάβω

Μην ξέροντας τι

Περαστικοί προσπέρναγαν λες και είχα μαγικές ιδιότητες

Κάποιο δακτυλίδι που με έκανε αόρατη

ενώ γινόμουν άρχοντας της αδυναμίας στην κόψη του

Το δάκτυλο πρησμένο κόντευε να κοπεί

Μα στα διανυκτερεύοντα δεν πούλαγαν καινούργια δάκτυλα

Και τούτο το μέταλλο είχε γίνει ένα με τη σάρκα μου

  

Οι κραυγές που έπεφταν στο πεζοδρόμιο έμεναν εκεί άταφες

ως άλλοι Πολυνείκαι

Κόκκινα ποτάμια που ζητούσαν να εκβάλλουν   

Μα κύλησαν στο διπλανό υπόνομο

και αυτοκτόνησαν μες την ψευδαίσθηση 

μιας θαλασσινής ελευθερίας

Κι έπειτα ξύπνησα..

Ακόμα μουδιασμένη από εκείνο το ‘όνειρο’

Μα δεν υπήρχε επιστροφή

Το σώμα έφερε αντίσταση

Σημάδια

Ένα κομμένο δάκτυλο

Σαν ηθοποιός σε λάθος ταινία

Εγώ ειδικεύτηκα στο θρίλερ και στο δράμα

Ο,τιδήποτε άλλο φάνταζε κωμωδία

Γέρνοντας το κεφάλι στον ώμο

Τα πρώτα νήματα μπλέχτηκαν στη μύτη μου

Λεπτά μα μακριά

Ξεκινούσαν απ’ το κόκαλο και

διαπερνούσαν το ταβάνι της όρασής μου

‘μαχαίρια σκέφτηκα’

Μα τριγύρω μόνο σιωπή

Και μια πόρτα

Με δύναμη ανεξήγητη και φόρα

Έριξα την τελευταία βολή

Ακριβώς στο κέντρο των αναμνήσεων

Δίχως ντροπή

…

Έπεσα αναίσθητη

Όταν πάλι ανέκτησα αισθήσεις

Η πόρτα ήταν ορθάνοικτη

Και μαχαίρια φωτός έγλειφαν τα πόδια μου

      photo taken:  http://stavrochoros.pblogs.gr/tags/techni-gr.html