Αέναα συναισθήματα
Θάλασσά μου, εντός εκτός
Στα όνειρα κυριαρχείς
– Εκεί – στα μακροβούτια της
καρδιάς
Προσφέρεις μήτρα και ζεστασιά
καθαρότητα και δύναμη
Δεν κατακτήθηκες ακόμα
Όμως το ‘διεκδικώ’
του φόβου ή του έρωτα – δεν
ξέρω –
στο τέλος του διαδρόμου
στο ανοιχτό παράθυρο
στη θέα σου
Τείνει στο ένα
Απλώνεται
σα το νερό και την αρμύρα
στου αέρα το κενό
Ποτίζοντας με πρωινές ελπίδες
μεσημεριανές παρηγοριές
και βραδινές υποσχέσεις
Εδώ..
φτάνουν νότες ακατανόητες
γονιμοποιώντας αδιόρατες
μεμβράνες
σαν τα κατάρτια στον ορίζοντα
κι έπειτα εγείρουν επανάσταση
προεικονίζουν τη συνάντηση
ωσάν αυτή
των ψαριών με το πλαγκτόν
τους κύματος με το ρυθμό
του ηλίου με το βυθό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου