Είναι
πολύ να σου πω
Πως
το χθες
δεν
συμβαδίζει με το σήμερα;
Εχτές
άλλη ήμουν
Σήμερα
μεταμορφώθηκα
Απλώθηκαν
τα πανιά μου σ’ εκείνες τις σειρήνες
Και
η συνέπεια έφυγε
Μαζί
με την ευδαιμονία
Η
υπομονή μου γέλασε
Και
η κυρίες του βυθού
Την
έπλασαν σε εμμονή
Την
χάραξαν στο πρόσωπο με μαύρες σκιές
Και
με μωβ χρώματα στο στόμα
Το
βλέμμα άλλαξε
Και
βράχηκε στο χθες
Με
αναμμένο σώμα
Ψάχνοντας
κορμί να ασελγήσει
Είναι
πολύ να σου πω
πως μεταμορφώθηκα;
Δεν
πρόλαβα να καταλάβω πως
Μόνο
φωνές
Πολλές
Πώς
να τις αγνοήσεις;
Λεγεώνα
που υποτάχθηκε
σε
λίγα σύννεφα
—
Είναι κατάλληλη η ώρα τώρα
αν θέλεις να μιλήσεις —
Είναι
πολύ να σου πω αστόχησα;
Σ’
άλλο νησί
κι
άλλη γραμμή ήθελα να ακολουθήσω
Και
αν η Ιθάκη μου κάπου με περιμένει
Απόψε
δεν αισθάνομαι Οδυσσέας
Ίσως
μια ξένη
Δεν
είμαι ούτε Πηνελόπη, ούτε και σκύλος
Είμαι
μια ξένη
Που
περιμένει την Ιθάκη να ‘ρθει στα πόδια της
Είναι
πολύ να μην πω τίποτ’ άλλο;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου