'Αγγελιοφόρος' – Α’ μέρος

Σε ποιας πέτρας κάθισμα;

Σε ποιας ευχαριστίας άνθισμα;

Που φαίνονται οι γλάροι να προσκυνούνε

  και πάλι να αναλήπτονται;

Ξέρω – Γίναν τα λάθη κηλιδωμένος χάρτης

Να θρέψει την άγνοια με χαρτί αδιάβαστο

Αχώνευτο

Άψητο κρέας σερβιρισμένο με καρυκεύματα

Μα τα πράγματα έχουν το όνομά τους

Γιατί βάλθηκες να το αλλάξεις;

Ας μάθουμε πρώτα να συλλαβίζουμε

  και ύστερα έρχονται και οι απολαύσεις

Ύστερα έρχεται και η ποίηση

Το άλφα και το ωμέγα

  περικλείουν όλη τη θάλασσα

Το δέος κάτω από την επιφάνεια

  σε κείνη τη διώρυγα

  που ψάχνεις να περάσεις

Ατενίζοντας τη μάχη των ανέμων

  να μην κλάψεις

είναι προάγγελος μιας νηνεμίας

Και μη παρεξηγήσεις

Αυτά είναι λίγα βότσαλα που φύλαξα 
   μέσα στη τσέπη μου 
   ένα καλοκαίρι

Τα βγάζω κάθε τόσο και τα κοιτώ

Τ’ αφήνω πίσω μου να μην χαθώ

Και πάλι τα ξαναμαζεύω

Αυτά έχω να προσφέρω

Δεν είναι υπόσχεση

Δεν είναι λογική

Είναι μονάχα πρόθεση

Ανάγκη

Ευχή

Είναι η γεύση της αλμύρας

Και ο χρόνος που τα κέντησε

Η προσευχή

Κάποιου αστερία η τελευταία αναπνοή

που μετέφερε ένα μήνυμα