'απόσπασμα'

Έκλεισα τα μάτια και παραδόθηκα στο φώς σου

Μου σκούπισες τα δάκρυα και εξαφάνισες 

και τον τελευταίο λυγμό

Και τότε με πήρες μαζί σου --

Κρατώντας το χέρι σου πέταξα πάνω από τον ωκεανό

Μύρισα τη δροσιά και ένιωσα την αρμύρα 

να τυλίγει το κορμί μου

Άρχισα παιχνίδι στον αφρό,  χορεύοντας με τα δελφίνια σου

και όπως άνοιγε διάπλατα η ψυχή μου

οι ηλιαχτίδες σου εισχώρησαν σε κάθε σκοτεινή γωνιά

και έντυσαν με ελπίδα το ανεμοδαρμένο σώμα

αντανακλώντας ζεστασιά εσωτερικά… βαθιά

Βάλσαμο στις πληγές που αιμορραγούσαν--

Μου πέρασαν άνθη στο λαιμό, 

με στόλισαν με δυο κατάλευκα φτερά

και τότε ήρθαν οι γλάροι σου

Άρχισα να σχίζω τον ουρανό μαζί τους

και η ψυχή μου γελούσε με δάκρυα χαράς 

καθώς με μάθαιναν να πετάω

Ο τόπος είχε πλημμυρήσει χρυσάφι

Καθρεπτιζόμουν σε κάθε στάλα των νερών σου

Πρώτη φορά έβλεπα να λάμπει έτσι το είδωλό μου --

Στο βάθος άσπρα σύννεφα πήραν μορφή..

Και στο λεπτό μια μουσική πανδαισία ξεχύθηκε στο αγέρα

Εκατομμύρια μουσικοί  είχαν αρχίσει 

να ξετυλίγουν νότες χαράς

πάνω σε πέντε χρωματιστά τόξα που ένωναν

τη γη με τον ουρανό – Πελώριες μουσικές γέφυρες 

που θα αιχμαλώτιζαν και την καρδιά του πιο σκοτεινού 

και απόμακρου ταξιδιώτη,

οδηγώντας τη σε μέρη ανεξερεύνητα, σε μέρη απάτητα --

Κι όπως η αγκαλιά σου έλιωνε και το τελευταίο 

ίχνος κρυστάλλου στο χιονόνερο της ψυχής μου, 

όπως ξεψυχούν και οι τελευταίες νιφάδες

πάνω στα φωτολουσμένα απόκρημνα βράχια 

όταν ξεγυμνώσουν όλη την αλήθεια τους 

κάτω από τη λάμψη του ήλιου..

 με σκέπασες με αέρινο σεντόνι --

και τότε αφέθηκα στην Πνοή σου 

καθώς άρχισε απαλά να συλλαβίζει

..τους τελευταίους ήχους της αγάπης…