Μες τις χούφτες σου άνθιζε μια μικρή γαρδένια
Φοβόσουν να σκύψεις να τη μυρίσεις
Ήθελες στο μαύρο σου ν’ αφήνεις
τις εκκρίσεις
μιας άλλης υπόστασης να
αντιστέκονται
Μα έμενες από απόσταση
Τη δίχως όσφρηση και γεύση
Και έτσι τούτο το ζευγάρωμα
δεν έδινε καρπούς
Και τα φύλλα έπαιρναν απ’ το
μαύρο σου
Και εσύ έπαιρνες απ’ το άνθος
σου
το χρόνο
Και τον έκανες αγκάθι
Και πλήγωνες τις χούφτες σου
Και έβαφες τα πέταλα με κόκκινο
Έδυε τότε στην κόψη του ορίζοντα
η ελπίδα
Και δεν ήξερες
Δεν κατάλαβες
Απέφευγες όλη σου τη ζωή το κίτρινο
και το κόκκινο χύθηκε στα πόδια
σου
Μες τις χούφτες σου ανθίζει
μια μικρή γαρδένια
Κι απ’ όλα τα παρτέρια του κόσμου
στάθηκε να ευωδιάσει
μες τα δικά σου χέρια
photo taken:
http://pyroessa-logotimis.blogspot.gr/2013/05/blog-post_19.html
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου