Κωδικά
Έτσι ξετυλίχτηκε το νήμα
Κάποτε πλέχτηκε με τέχνη
Τέχνη που κανείς ποτέ δεν
έμαθε
Γι αυτό το δίχτυ
Μα τώρα ήρθε καιρός να
καθαρίσει
Και απ’ τα φύκια να ελαφρύνει
Με το νήμα σε σχοινί
Αετού την άσπρη χαίτη να
ζυγιάσω
Εξημερώνοντας τις παιδικές μου
μνήμες
Και αφήνοντας στο έλεος του
ανέμου
τα πληγωμένα φτερά
διάλογο μαζί του ν’ ανοίξω
να δίνω να παίρνω να μαζεύω
ν’ αφήνω
ωσότου φτάσει ψηλά, μακριά
τόσο ώστε να μη χρειάζεται
να το κρατάω πια..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου